Nooit meer buslijn 61!

Sinds juni 2011 tot aan 13 december 2014 hebben we vaak gebruikt gemaakt van de diensten van buslijn 61 (Appingedam-Uithuizen vv). Met deze buslijn overbrugden we het laatste stuk tussen NS Station Appingedam en verzorgingshuis Luingaborg in Bierum waar mijn schoonmoeder de afgelopen jaren verbleef.

Ik laat het graag aan anderen over om Bierum een uithoek te noemen. Veel is er niet te beleven, dat is wel duidelijk. Al is er een uitmuntende bakker. Mijn schoonmoeder had het echter naar haar zin en dat is uiteraard het belangrijkste. Maar het openbaar vervoer werkte op zijn zachtst gezegd niet altijd mee om het verzorgingshuis te bereiken. Dat lag overigens niet aan het personeel, maar op het platteland van Groningen staat het openbaar vervoer duidelijk niet op ‘1’. Het was altijd maar de vraag of de bus zou komen of op tijd. Zo dacht één keer de chauffeur dat de halte bij het station was opgeheven. Na een belletje kwam hij er toch aan en bracht ons bij de ingang van het verzorgingshuis (chapeau!). En de vrouwelijke chauffeur die we vaak op de terugweg hadden, hoefden we maar even het signaal af te geven dat we de trein naar Groningen graag wilden halen. Ze drukte het gaspedaal even extra in en we haalden de trein net! Soms zaten we net achter een zondagsrijder en dan was het gewoon een uurtje wachten of neerstrijken op een terras in het meer dan leuke Appingedam. Of neem de zondag als je moet bellen voor de bus. Er rijdt een taxi voor die ons gratis naar Luingaborg rijdt. Kortom, altijd wel iets te beleven.

Dan komt die dag die je eigenlijk niet wilt beleven. De dood van mijn schoonmoeder. Een paar dagen later. Op de dag van de crematie gaan we ook met het openbaar vervoer en stranden in de stad Groningen. Iemand heeft juist die dag – vlak voor kerst – besloten voor de trein te springen. Zou die iemand één seconde nadenken wat voor ellende dit veroorzaakt? Het treinverkeer ligt uren stil en we dreigen de crematieplechtigheid in Warffum met familie te missen. Paniek! Dan maar een taxi bestellen en dan komt alles toch nog goed.

Even na vieren in de middag rijden we in een  kleine optocht naar het crematorium in Appingedam. In de buurt van Bierum (!!) rijden dan daar twee bussen. Lijn 61 naar Appingedam en omgekeerd naar Uithuizen. Hoe symbolisch! Ik mis niet het wachten op bus 61, maar toch…nooit meer het attente personeel van Luingaborg. En uiteraard mijn schoonmoeder. Mijn hoed gaat af voor al die jaren. Wachten op bus 61 of niet, ik had er geen seconde van willen missen! Maar nu wij niet meer in die bus zitten, hoelang blijft bus 61 nog bestaan? Ik wil er niet aan denken!