Herrie in de NS-stilteruimte

Er wordt wat afgekankerd op de NS. Je hoeft de tweets met #nsfail op Twitter maar te volgen en je leest de woede over uitgevallen treinen, vertragingen of slechte communicatie. Als fervent treinreiziger maak ik het allemaal regelmatig mee en inderdaad: leuk is anders. In deze zomer gebruiken de NS de weekends om allerlei werkzaamheden aan het spoor te verrichten. Dus heb je vertraging van minstens een half uur. Zo moesten we op een zaterdag – onderweg naar familie – bij station ’t Harde overstappen op de bus naar Meppel. Reistijd Den Haag-Uithuizen liep hiermee op tot ruim vier uur. En zondag nog een keer. Niet leuk!

Maar waar ik me echt kwaad over kan maken is de (verbale) agressie van treinreizigers tegen treinpersoneel. Ik maakte dat laatst weer mee toen een moeder blijkbaar een verkeerd kaartje had gekocht. Alleen het constateren daarvan door de dienstdoende conducteur deed de zoon in woede uitbarsten. Hij stond op en ging te keer tegen de conducteur. Zij bleef rustig en zei koeltjes dat het niet haar schuld is dat “je moeder een verkeerd kaartje heeft gekocht”. Het pubertje bond in. Een paar dagen later hoorde ik van een andere conducteur dat veel vakantiegangers vaak verkeerde kaartjes kopen en dan vervolgens het treinpersoneel vals aankijken als ze een boete moeten betalen. Ook uit recent onderzoek van de Veilige Publieke Taak blijkt dat treinpersoneel het vaakst te maken krijgt met agressie en geweld, al neemt de agressie enigszins af. Voor ons eigen ledenblad heb ik eerder dit jaar programmaleider Sjaak Krombeen geïnterviewd over agressie tegen werknemers uit de publieke sector. Zijn boodschap: accepteer geen agressie en denk als werknemer zeker niet “in mijn baan hoort dat er nu eenmaal bij”.

Datzelfde irritante gedrag zie je ook in stilteruimtes. Al staat er op het raam SILENCE en Ssssttt…, het maakt allemaal niet uit. Men gaat vrolijk door met kletsen, bellen en hard praten. Ik heb er wel eens iets van gezegd, hoewel je nooit zeker weet of je daar goed aan doet. Maar ja, je wilt je verantwoordelijkheid nemen… Soms is de reactie “o, sorry ik wist het echt niet” en betrokkene gaat na een tijdje weer door met praten.  Nu kan de NS twee dingen doen: de stiltecoupés opheffen of met een tegenoffensief komen. Ik hoop dat laatste. Op het gebied van de communicatie is er namelijk nog een wereld te winnen. Allereerst blijven u en ik mensen die praten in de stiltecoupé daarop aanspreken. Verder moet de NS aan de buitenkant van de trein duidelijker communiceren waar de stilteruimtes zich bevinden. Dat zie je nu niet of nauwelijks. Tenzij je spiegelschrift kunt lezen. En in de trein wordt honderd keer omgeroepen dat je moet uitchecken. Waarom bij vertrek niet standaard omroepen dat er in stilteruimtes niet mag worden gepraat en gebeld? Misschien een publiekscampagne. Ik denk maar even hard op. Of dat afdoende is? Misschien niet, maar wie dacht dat reizigers ooit zouden accepteren dat er niet meer gerookt mocht worden in de trein? Of zijn dat de bekende appels en peren? In ieder geval mijd ik voorlopig de stilteruimtes. Te veel herrie.