Groen, groener, groenst

Wie ooit in Caïro is geweest, zal beamen dat het een smerige stad is met niet alleen voortdurende toeterende automobilisten, maar ook veel plastic op straat. Een groene partij lijkt hier heel erg kansloos.  Het lijkt wel of iedereen zijn rotzooi daar op straat achterlaat. Als ik dan elke week keurig mijn apart ingezamelde plastic aflever bij een container achter de AH XL, dan denk ik wel eens: is dit niet een druppel op een gloeiende plaat? Toch blijf ik het doen. Omdat ik vind dat het zo hoort, omdat ik nu eenmaal een groen hart heb. In december geven we allemaal massaal aan Serious Request, al weten we dat de armoede hierdoor niet de wereld uit is.

Het valt me op dat er in Nederland veel groene initiatieven zijn. Niet van de overheid, maar van  particulieren en ook veel bedrijven weten dat een duurzaamheidsimago van belang is. Zelfs de Lidl maakte in een paginagrote advertentie reclame voor z’n groene producten. Je kunt het als bedrijf ook niet maken om niet met duurzaamheid bezig te zijn. Dat is dus goed nieuws. Toch ging het bij de vorige verkiezingen in Nederland helemaal niet over groene politiek, maar vooral over koopkracht en economie. De enige partij met groen in z’n naam kwam er dan ook niet aan te pas. GroenLinks hangt nog steeds als een groggy bokser in de touwen. Het nieuwe Kamerlid van de ChristenUnie, Carla Dik-Faber, zei brutaal in Trouw dat  ‘de ChristenUnie een leidende rol moet krijgen als het gaat om groene politiek’. Ja, als GroenLinks het niet doet, dan gaan wij het wel doen, lijkt hier een beetje uit te spreken. Want je krijgt natuurlijk kromme tenen van een wethouder van GroenLinks die het groene idee doet om te gaan plassen onder de douche. Daarmee ga je de oorlog winnen hoor!

Over de grens (in België, maar vooral in Duitsland) is het veel beter gesteld met groene politiek. Die Grüne hebben inmiddels een zeer sterke electorale positie en zijn in de deelstaat Baden Württemberg (11 miljoen inwoners!) de grootste (met de eerste groene minister president). In Vlaanderen haalde Groen! heel keurig gemiddeld 8%. Misschien zitten we als Nederlanders ook niet te wachten op een groene partij. Zoals in de prachtige aflevering van Altijd wat (NCRV, elke dinsdag op Nederland 2), deze week te zien was, is Nederland de vieze man van Europa. We bungelen onderaan alle duurzaamheidslijstjes. En we lijken het niet erg te vinden. De programmamakers stonden op de grens van Nederland en Duitsland. Overal zie je bij onze oosterburen zonnepanelen op de daken. Bij ons hier en daar, maar het verschil in beide landen op het gebied van duurzaamheid is enorm.

Maar misschien is er nog hoop. Wat me deze week opviel dat waterbedrijf Vitens positief in het nieuws kwam doordat ze op de Horecava kraanwater bepleitte in cafés en restaurants. “We hebben het schoonste drinkwater van de wereld” , aldus een jubelende woordvoerder. Toen Jesse Klaver van GroenLinks dit vorig zomer bepleitte, werd ie op de social media weggehoond. In datzelfde programma van de NCRV kwam een prachtige man aan het woord. Architect Thomas Rau (weer een groene Duitser!) noemt zichzelf een vreedzame terrorist voor de duurzaamheid. Wat een enthousiaste, onverbeterlijke optimist voor een groene wereld. Alleen daarom al blijven we keurig apart plastic inzamelen!

Reacties

  1. Ik miste de blog’s al een tijdje, en ja deze staat weer als een huis. Er valt niets op aan te merken. Ik zal eerlijk zijn dat ik het afval niet apart aanlever, met het kleine excuus dat het in een flat moeilijk te scheiden is, als je balkonnetje de grootte van een postzegel heeft. Maar op andere punten let ik wel op duurzaamheid, zoals groene stroom (helpt ook een beetje). Laten we zuinig zijn op de natuur. En nog een link naar Jan, echt ga in de politiek, je zou een goede zijn voor dit kabinet.
    Een trouwe lezer!!

  2. marja greve zegt:

    Ik ben niet echt een groene activist maar het scheiden van plastic is mijn tweede natuur geworden. Het gaat nu eigenlijk vanzelf. Het is jammer en opvallend dat we in Nederland qua duurzaamheid onder aan de lijst hangen. Had ik niet verwacht. Met de zonnepanelen hadden we al lang aan de slag kunnen zijn. Woningcorporaties zouden hierin het voortouw kunnen nemen. Maar ja daar is het geld de afgelopen jaren alleen maar naar de topmanagers gestroomd