Glijden door de winter

Terwijl de winter rond deze tijd nog één keer een aanval doet, moet ik toch nog vaak terugdenken aan die gedenkwaardige weken in januari. In Den Haag viel er toen zo’n 30 centimeter sneeuw en het leek wel of we nog nooit een winter hadden meegemaakt. Treinen en trams vielen massaal uit en in Den Haag leek de gemeente in paniek. Veel fietspaden werden niet, onvoldoende of veel te laat  gestrooid en het gekanker (echt Haags) kon je overal horen. Nu was er wel iets raars aan de hand met die burger. Het is blijkbaar nog steeds zo dat alle heil van vadertje staat wordt verwacht. De gemeente moet toch de straten en trottoirs schoonhouden? Het viel mij op dat heel veel mensen de sneeuw gewoon voor hun huis lieten liggen. En als er dan maar voldoende mensen overheen hebben gestampt wordt het vanzelf een levensgevaarlijke ijsbaan. In onze straat ging een inwoner pal voor haar eigen huis keihard op haar bek. Ik had bijna gedacht: eigen schuld, maar we hebben haar toch maar even overeind geholpen.

Nu ga je automatisch misschien denken dat we allemaal wat hufteriger aan het worden zijn. Regelmatig komen er ook vanuit de politiek geluiden (onlangs minister Plasterk) voor meer fatsoen op straat, op school, eigenlijk overal. Het grappige is dat het allemaal wel meevalt met het asociale gedrag. We zorgen in onze eigen buurt nog steeds goed voor elkaar en gelukkig staat de jeugd (meestal) op voor een oudje in de tram.  En misschien roepen we regelmatig dat de asielzoekers het land uitmoeten, maar komen dan wel in actie als het een uitgeprocedeerde Somaliër is die twee huizen verderop woont. Wie dat allemaal onderzocht heeft is hoogleraar Gabriël van den Brink van de Tilburgse universiteit. Het onderzoek deed in 2011 een hoop stof opwaaien, omdat hij hard komen maken dat we helemaal niet cynisch zijn in Nederland. Integendeel, er is nog een hoop idealisme! Het gist en bruist van allerlei initiatieven. In zijn boek wordt een aantal mensen geportretteerd die door hun eigentijds idealisme laten zien dat we vaak een te negatief beeld hebben van ons eigen land. Ik ben dan ook heel blij dat ik volgende week de hoogleraar mag bezoeken en interviewen over zijn boek ‘Eigentijds idealisme. Een afrekening met het cynisme in Nederland.” En ik zie verlangend uit naar de lente; geen sneeuw meer!