Einde aan armoede? Wij moeten het doen!

“Ik wil het nu eenmaal graag geloven.” Ze zei het spontaan en zonder twijfel in haar stem. De aanwezigen tijdens de bijeenkomst Oikotalk van Oikocredit in Utrecht werden uitgedaagd antwoord te geven op enkele stellingen. En deze mevrouw antwoordde als enige ‘ja’ op de stelling dat de “extreme armoede snel de wereld uit is”. De rest van de zaal (vrijwel allemaal nee-stemmers op deze stelling) bewonderde echter haar optimisme en ze kreeg applaus. Maar armoede snel de wereld uit? Mwaaa….

Cocovico is a cooperative of 200 women food crop vendors that builds a new market place (opened in 2008), benefiting 5,000 traders and offering a health center and foodstuffs to almost 10,000 families near their place of residence.

Microkrediet mag rekenen op een warme belangstelling. In Nederland is bijvoorbeeld Koningin Maxima één van de grote ambassadeurs van deze vorm van ontwikkelingssamenwerking. Het werkt eigenlijk heel simpel. Vooral vrouwen in ontwikkelingslanden krijgen van banken vaak geen lening om hun zelf verbouwde producten te verkopen. Vaak hebben ze niet eens toegang tot een bankrekening. Met een krediet van één van de microkredietorganisaties kan dat wel. Let wel: het is geen gift, het krediet moet worden terugbetaald. In de meeste gevallen gebeurt dat ook.

De cijfers over armoede in bijvoorbeeld Afrika en Latijns-Amerika zijn nog altijd om somber van te worden. Van de 7,1 miljard inwoners op deze aarde moeten er 800 miljoen leven van maximaal 1,25 dollar per dag. Oikocredit werd ooit opgericht door de Wereldraad van Kerken om mensen in ontwikkelingslanden perspectief te geven. Het motto van Oikocredit is ‘geloven in de ander’. Inmiddels staat er 900 miljoen euro aan uitgeleend kapitaal uit in met name Afrika en Azie. Ruim 50.000 mensen beleggen in Oikocredit. Zelf interviewde ik voor het CNV Magazine in 2013 Pieter Kooistra, een vrijwilliger van Oikocredit. Ik was onder de indruk van zijn betrokkenheid en passie. Toen was het voor mij maar een kleine stap om ook te gaan beleggen in Oikocredit. Pieter Kooistra zei in dat interview: “Oikocredit maakt mensen niet afhankelijk, maar zelfstandig.” Eigenlijk kun je het werk van Oikocredit niet beter samenvatten.

Oikocredit houdt regelmatig bijpraatsessies met de beleggers. Zo ook op deze zwoele zomerse avond in mei. En gelukkig is het niet allemaal somberheid troef, want heel veel vrouwen komen met microkrediet juist boven de armoedegrens uit. Op het grote scherm in de zaal zag je dan ook mooie foto’s van blije mensen die met microkrediet een stap vooruit hebben gezet. Zoals Providence uit Ruanda. Met de jaaropbrengst van de verkoop van tomaten en mais kon ze zelfs een kamer bij haar huis laten aanbouwen. Niet om zelf te bewonen, maar om te verhuren, zodat ze niet elke ochtend om 04.00 uur al naar de markt hoeft af te reizen. Dat noem ik nog eens ondernemerschap. Een ander voorbeeld was de man die met microkrediet toiletten liet aanleggen op een markt in Nicaragua. Een schot in de roos!

Lonneke van Genugten en Kawier Ziedses des Plantes van Oikocredit gaven op deze Oikotalk ook een toelichting op de 17 nieuwe werelddoelen van de Verenigde Naties. Op 1: uitbannen van extreme armoede in de wereld in 2030. Nederland heeft echter andere dingen aan zijn hoofd. Uit onderzoek van Oikocredit blijkt dat voor Nederlanders vrede en veiligheid de meeste prioriteit heeft (57%), Daarna volgen goed onderwijs en gezondheidszorg. Directeur Hann Verhijen van Oikocredit betreurt het dat duurzaamheid voor Nederlanders pas op de elfde plaats komt. “Wat mij betreft staat dit bovenaan”. Dat geldt ook een beetje voor die 17 werelddoelen; ook daar staan duurzaamheidsdoelstellingen niet in de top 10. In een eerdere blog over de groei van de wereldbevolking haalde ik Maurits Groen aan die waarschuwt voor een “menselijke sprinkhanenplaag”. Eén van de deelnemers aan de avond van Oikocredit stelde dan ook de vraag waarom de beperking van de groei van de wereldbevolking niet genoemd staat als werelddoel. Eigenlijk heel banaal, maar over deze werelddoelen is door de ruim 190 landen aangesloten bij de VN land langdurig onderhandeld. Beperking van de wereldbevolking haalde het gewoon niet….

Dat neemt niet weg dat Oikocredit zich helemaal kan vinden in de 17 werelddoelen en zich daar de komende jaren sterk voor gaat maken. Aan het slot van de bijeenkomst was er nog zo’n boeiende stelling. Wie gaat er voor zorgen dat die werelddoelen gehaald worden? De overheid, de vele ontwikkelingsorganisaties of toch wij, de consumenten? De aanwezigen hebben het meest vertrouwen in onszelf. “Wij moeten het doen”, zei iemand heel duidelijk. En misschien is er dan ook wat ruimte voor optimisme, want in de zaal zaten ook vertegenwoordigers van Young & Fair. “Wij willen iedereen bewust maken hoe belangrijk die werelddoelen zijn.” Heeft de jeugd niet de toekomst? Aan de slag dan maar!

Wat denk jij, gaat het lukken de armoede te verminderen of is dat een ‘mission impossible’? Laat het mij weten!